Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Hymn o Miłości św. Pawła - Przykładowe wypracowania


Sposób ukazania miłości w „Hymnie o miłości” świętego Pawła.

Miłość jest tematem, który od wieków poruszał ludzkie umysły, inspirując pisarzy, poetów, malarzy, rzeźbiarzy, kompozytorów czy muzyków, a także odbiorców ich dzieł, którzy chętnie po tematykę miłosną sięgali. W literaturze występują różne odmiany tego uczucia, różnie bowiem traktowano je na przestrzeni wieków i inaczej odbierali je dani twórcy. W Antyku sławiono miłość erotyczną, zaś w średniowieczu potępiano ją, wychwalając jednocześnie miłość duchową. Romantyzm pokazał to uczucie jako gwałtowne, niemożliwe do opanowania i przynoszące cierpienie temu, kogo dotknie, ponieważ nie zostaje spełnione. Literatura popularna opisywała miłość ponad wszelkimi podziałami, przynosząc pocieszenie tym, którzy nie mogli jej doświadczyć i kształtując umysły młodych panien, które zdobywały przeświadczenie, że pewnego dnia spotkają księcia na białym koniu.

Jednym z najważniejszych i najwcześniejszych przedstawień miłości w kulturze chrześcijańskiej jest fragment Pierwszego Listu świętego Pawła do Koryntian, nazywany „Hymnem o miłości”. Powstał on w 56 lub 57 roku naszej ery, kiedy Paweł z Tarsu przebywał w Efezie. „Hymn o miłości” jest pieśnią pochwalną o nieregularnej budowie, podzieloną na strofy o nieregularnej wersyfikacji. Nie posiada rymów. Można wyróżnić cztery części utworu: pierwsza to zwrotki od 1 do 3, druga od 4 do 8, trzecia od 9 do 12, czwarta to zwrotka 13.

W części pierwszej dowiadujemy się, że wszystko, co posiada człowiek, lub co mógłby posiadać, nie przedstawia sobą żadnej wartości, jeżeli człowiek nie ma miłości. Najpierw pojawia się porównanie do tego uczucia daru języków, który bez miłości uczyni z jego posiadacza tylko „...cymbał brzmiący”. Następnie uczucie