Motyw marności/przemijania

Słowo to istnieje pomiędzy wierszami, możemy się go domyślać. Św. Paweł mówi raczej o nicości, która trawi największe cnoty i dary, jeśli nie dopełni ich miłość. Mamy więc zrozumieć, że nic samo w sobie nie jest doskonałe ani warte zdobywania. Wszystko natomiast może być uświęcone miłością.

To przeciwstawienie pustki i pełni odbywa się na ontologicznych i aksjologicznych biegunach. Albo coś jest – przed Bogiem, przed niebiosami - albo nie ma tego w ogóle. Albo coś jest doskonałe, albo przypomina brzęczącą miedź. Ten biegun negatywny drobiazgowo opisuje starotestamentowa Księga Koheleta.


Źródło: streszczenia.pl